DORSTLESSER

Onderweg had Skip dorst. Het beetje beschikbare water zat onder een laagje ijs verstopt. Hij streek met zijn tong over het ijs. Dat koelde zijn tong af, maar leste zijn dorst niet. Hij krabde en stampte flink met zijn poten op het dunste plekje. In de barstjes die ontstonden, sijpelde door de druk water dat hij oplikte. De losse ijsklontjes at hij op. Best lekker eigenlijk. Een ware ijsbreker, die snuggere Skip.

uit de dikke pil: Skipkluifjes