Page puppy
Het dreint zachtjes. In
het stadsplantsoen doet Skip zijn behoefte naast het hondenpad. Ik raap het op
en werp het gevulde zakje als een volleerd basketballer in de afvalbak. Een
doorsnee man, ik schat hem dik in de vijftig, wacht op zijn curly coated wheaten terriër die hurkend het trottoir als openbaar toilet gebruikt. Onder de
arm klemt een voordeelpak Page closetpapier. Als de hond heeft gekakt, trekt de
man hem schielijk mee. Fronsmateriaal. Ik vraag beleefd waarom hij de bolus
niet opruimt. De man: ‘Ik heb niets bij me.’
uit de bundel Bezige Bu (2015)